first time ever.
Był plan, żeby codziennie było coś nowego, jakiś dziennik fotograficzny, albo coś w ten deseń… Tjaa.
Jak tylko odkopię się z sesji (i bałaganu, który tworzę, tłumacząc sobie, że nie mogę sprzątać, bo muszę się uczyć), obiecuję poprawę.
Tymczasem, z zamierzchłej przeszłości (albo raczej marca zeszłego roku) moje pierwsze pozowanie ever. Do dziś wspominam mile.
photo: Natalia & Marcin (2hearts Agency)
make-up: Magda Mućko
stylizacja: Justyna Małecka
absurdy dnia codziennego.
Ptak bez “A”… (czy tylko mi nasuwają się dziwne myśli?)
… a grunt to umieć wszystko szokująco “spłętować”.
inspirations.
Uwielbiam te momenty, kiedy czujesz, że głowę masz pełną pomysłów i aż rwiesz się, żeby je wszystkie wykonać. Byle do sesji.
Coś czuję, że wybrałam najwłaściwsze studia.
Dzisiejsze inspiracje: Jacques Henri Lartigue…
… i Elliott Erwitt:
all the right moves.
Do you think I’m special?
Do you think I’m nice?
Am I bright enough to shine in your spaces?
Between the noise you hear
And the sound you like
Are we just sinking in an ocean of faces?
sylwester.
Postanowienia noworoczne: nadal spełniać marzenia & uzbierać na fish eye.
merry kissmas.
Przyznaję, że jakieś 3 lata temu miałam taki moment w którym byłam w stanie stwierdzić, że chyba nie lubię Świąt. Mnóstwo roboty, sprzątania, gotowania, pieczenia, ugaszczania, tylko po to, żeby przesiedzieć po kilka godzin przy stole. Święta święta i po świętach.
Ale potem kolejne Święta mnie zaskoczyły, nawet nie wiem w jaki sposób – może zmieniło się moje podejście, może zadziałało coś innego – ale od tamtej pory lubię Boże Narodzenie. I tyle na ten temat.
Podejrzewam, że prezentowanie poszczególnych członków mojej rodziny oraz/lub zawartości stołu nie byłoby najlepszym pomysłem, zaprezentuję więc tylko lekki powiew artyzmu – własnoręcznie przeze mnie ubraną (czego nie widać na zdjęciu, bo na tym polega artyzm) bokehową choinkę. Mam nadzieję, że Wasze Święta były równie dobre jak moje : ) No i od razu – szczęśliwego Nowego Roku!
dziewczyna z pomarańczami.
Marzenie o czymś nieprawdopodobnym ma własną nazwę. Nazywamy je nadzieją.
Jostein Gaarder, Dziewczyna z pomarańczami
Czasami gorzej jest stracić coś drogiego, niż nigdy tego nie posiadać…
2 komentarzy